Un músico galego de doce

 anos, triunfa en EE.UU.

              Eduardo Diz Sestelo, ten só doce anos e xa é unha das grandes promesas do panorama musical galego. Natural da vila de Salceda de Caselas, en Pontevedra; iniciouse na música debido as influencias dun tío seu e dun primo. Pero como él mismo conta, o feito de que no seu pobo exista una banda foi determinante para que comenzase a conocer o arte das cinco líneas e cuatro espazos, como gusta de denominar a música un bo amigo das bandas galegas, “Antonio Garzón”.

             Este amigo, o igual que todolos que estamos metidos no mundo da música, e neste caso de forma especial, no das bandas; sentimos unha profunda alegría cando encontramos situacións deste tipo, porque son estas as que demostran a importancia de que o pobo teña sencillo acceso o mundo da cultura, neste caso da música.

             Como estaba contando, Eduardo comenzóu na banda do seu pobo, pero pronto despertóu o seu interés en profundizar para coller mayor número de conocementos. Matriculouse no Conservatorio de Ponteareas, para máis tarde continuar no de Vigo, donde na actualidade cursa segundo de grado medio.

 Nunha distendida charla con él, contóu que todo surxíu por un rapaz estadounidense, có que compartiu algúns días no Conservatorio de Vigo. Él foi quen lle fixo chegar a noticia e quen o animou a participar no concurso que se celebraba no lago Michigan.

             Antes de acceder a participar no dito concurso, tuvo que enviar unha cinta a través da cal fan unha preselección, e de entre oitenta músicos de distintos lugares do mundo, presentaron a súa grabación. Dez, foron os elexidos a participar na especialidad de Bombardino, entre os que figuraba Eduardo, sendo o único do estado español que viaxou hata EE.UU. Este feito ya merece un enorme aplauso, pero o que está claro, e que estamos como dixen o principio, ante un rapaz que quizais encontrou na música a mellor maneira de expresar o gran potencial humano que seguro ten dentro de sí.

             Chegou o otro lado do charco, e coa misma naturalidade ca que o conta, plantouse nun cuarto posto que deixa constancia da súa calidade, e o seu saber estar, con tan so doce anos de idade. Non cabe menor duda de que o mellor calificativo quedase curto, para ensalzar o éxito recollido.

             O concurso consistíu en duas probas eliminatorias. Na primeira, o concursante tiña que tocar unha peza escollida dentre varias determinadas por un xurado, e diante do xurado. Na segunda proba, había que tocar con acompañamento de piano.

             Durante os sete días do viaxe, ademais de participar no concurso, tamén asistíu a unha clase maxistral cos membros do xurado, aparte de poder disfrutar un pouquiño da cidade, da que Eduardo nos di que está ben, inda que e distinto a Galicia, e que él segue no noso país. Conta tamén que no concurso o nivel era muy alto, pero todos sabemos que él deixou o pabellón de España muy alto tamén.

             É preciso recordar nestas líneas, o axuntamento do seu pobo, xa que foi quen costeou o desplazamento e a estancia, mostrando así unha gran sensibilidade para o que hoxe se convirtíu, nun orgullo para todoslos veciños.

             Dende a federación, debemos felicitar tamén a banda, pola labor que está desenvolvendo, y darlle gracias pola tremenda amabilidade que tiveron con nosco. E a Eduardo, desexamoslle que o que hoxe contempla como un sueno, “tocar nunha orquesta, ou ser profesor de conservatorio”, fágase realidade pronto, xa que cualidades no lle faltan, so falta que se poña mans á obra. Os músicos galegos, e as bandas, como creadoras de muitos deles, sentimonos orgullosos de ti.

    Xesús Represas

 Secretario de la Fed. Gallega de

 Bandas de Música Populares